«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواریاست برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفتوگو درباره زمینههای علاقهمندی مشترک، خبررسانی برنامههای جالب به همدیگر و پیشنهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
درود.تا آخر با نمایش همراه شدم .دکور.. نور ..موزیک.. جلوه های بصری.. خیلی خوب بود.. حال خاصی داشتم و خسته نشدم ولی متن در حین جذابیت در خیلی از جاها سخت یا مبهم بود. قسمت افیلیا رو خیلی دوست داشتم..
***حاوی اسپویل***
۱.اون صحنه از کار کاش نور روی مخاطب ناگهان روشن نمی شد یا نور ملایم تری روشن می شد
پ.ن:۱:امشب سید ۳ بار با دست به هاش اف ضربه زدند.(اشاره به پلی بک)
پ.ن.۲:لطفا به صندلی جلویی لگد نزنید.یکی از دوستان تا انتهای نمایش تکیه ندادند.
زنده باشید عزیزم
سپاس از لطف و محبت تان نازنین بانو
من کلا دیشب سورپرایز شدم
هم از دیدن جمع دوستان عزیز و گرانقدر قدیم و جدید ، و هم اجرای جناب مساوات گرامی
پلی بک ؟ شوخیشم زشته 🙈
این اجرا و تسلط … این کلمات فقط از دل برآمد که لاجرم بر دل نشست
مهرنوش عزیز البته سید مساوات گاهی اهل تغییر دادن مواردی از نمایش روی صحنه اش بوده در دوره ای این تصمیم اش را رندی در معنای حافظانه اش می دانستیم اما به مرور این منش جذاب نخبه تئاتر ما گویا معنای حافظانه اش را دارد از کف می دهد...
اما حالا رویم سیاه پلی بک و اینا به کنار :)) والا در جایی که از تابوت بیرون می آید صدای زنده اش از روی صحنه شنیده نمیشد و کل حجم صوتی از پخش کننده صدای سالن به گوش می رسید . شاید این هم روشی است بدیع برای اجرایی کردن تصنع
سلام مهسا جان ، شاید ، نمیدونم ، ولی بنظرم بهترین صندلی ها رو داشت ، چون مجبور نبودم عمودی بشینم
البته با اینکه خودم همیشه دوست دارم درست و عمود رو صندلی بشینم ولی صندلیا واقعا خوب بودن
انگار تو خونه دارب تئاتر میبینی
سلام مهسا جان ، شاید ، نمیدونم ، ولی بنظرم بهترین صندلی ها رو داشت ، چون مجبور نبودم عمودی بشینم
البته با اینکه خودم همیشه دوست دارم درست و عمود رو صندلی بشینم ولی صندلیا واقعا خوب بودن
انگار ...
من هم مشکلم این بود که نمی تونستم صاف و عمودی بشینم
این اولین نمایشی بود که امسال دیدم . در واقع می خواستم دوستان رو ببینم که این نمایش رو هم دیدم ولی بعدش متوجه شدم می تونم رفقا رو قبل یا بعد نمایش تو کافه ببینم.
من یک ماه پیش این اجرا رو دیدم و واقعا" دلم نیومد راجع به اش ننویسم.البته اول بهتره بگم که این کار رو قبلا ندیده بودم.همه چیز این کار خاص بود.دکور، طراحی لباس، بازی ها، کارگردانی..تنها مساله من با متن بود که انگار یک چیزی کم بود..و ریتم یه مقدار کند بود..به هر حال اون سوت زدن ها رو هیچ وقت فراموش نمی کنم.خدا قوت
امتیاز ⭐️⭐️⭐️ ⭐️
آخه مگه می شه اینقدر جذاب؟!
نیمه اول رو خیلی بیشتر دوست داشتم. در کل یک صحنه هایی رو اضافی و طولانی و کند می دیدم و ترجیح می دادم صحنه آخر داستان سبک دیگه ای اجرا بشه و اینکه ۳ ساعت دوم برام تا حدودی خسته کننده شد و فقط یک پارتش رو دوست داشتم.دمتون گرم.امتیاز ۴ از ۵
پ.ن: راستی اون جمله ای که راجع به عکس بود رو اگه یادتون هست زیر کامنت من بنویسید.و بازی حامد رسولی وای خدا...راستی خودتون رو آماده کنید که برای ۴ روز بدن درد داشته باشید🥴
درود..(نظر شخصی).شنیده بودم که برداشت کاملی از سودابه و سیاووش نیست.. حتی داستان رو هم خونده بودم ولی فرم نتونست اونقدر خوب بهم منتقل بشه که خود این داستان رو به خوبی متوجه بشم و درک کنم..یعنی از اجرای بچه ها و آهنگ زورخونه ای لذت بردم همین و یه کوچولو داستان.. ولی داستان کلی(چی داره می گه).. شخصیت ها(طوری که باید حدس می زدم کی کیه) و حرکات فیزیکال..(در جهت انتقال مفهوم داستان).. واضح و عمیق نبود..آخرش هم که نامعلوم تموم شد.. در کل خوب کار جدید و جالب و خلاقی بود.امتیاز ۳ و نیم از ۵ .خدا قوت
درود.(نظر شخصی) اجرا بر مبنای فرم و بیان قوی بود..گریم و طراحی لباس معرکه..نور ضعیف..بازی ها خوب..آقا محمد خان قاجار درجه یک⭐️
متن سنگین ولی کل داستان قابل فهم بود گرچه کاش متن سبک تر و گیراتر بود. از نیمه دوم داستان هم دیالوگ مونولوگ ها که به صورت فریادی بود خسته کننده شد..از طرفی من فکر می کردم با یه کار رئال مواجه هستم و تمام روایات هم به نظر واقعی نبود..گرچه سورئال هم جالبه و دوست دارم ولی این نوع روایت سورئال از زندگی آقا محمد خان قاجار سلیقه من نبود..در ضمن میزانسن ها رو هم خیلی دوست نداشتم.تایم نمایش هم خیلی زیاد بود و بهتر بود یه صحنه هایی حذف بشه.متوجه هم نشدم اون خانم با لباس ارتشی کی بود که برام دلچسب هم نبود.در مجموع کار رو دوست داشتم.امتیاز من به این کار با احترام ۳ و نیم از ۵ هست.
خدا قوت
پ.ن:بازیگر آقا محمد خان تو رورانس نبود.اسمش هم تو بازیگرا نیست.
ولی الحق که انگار واقعا" آقا محمد خان قاجار بود⚡️
درود..(نظر شخصی)..قبل از هر چیز دکور جالبی داشت..به فضای داستان خیلی کمک می کرد..البته منظورم قسمت تراس هست. طراحی لباس هم مناسب بود.بازی ها هم قابل قبول و از دست خسرو پسیانی☺️.فقط ریتم خیلی جاها کند بود. ویدئو آرت رو هم که من اصلا" دوست نداشتم یعنی یه وصله ناجور به این نمایش بود..یا کاش یه جور دیگه ایی بود.من نمی دونم کار چقدر به متن اصلی وفادار بوده ولی یه جاهایی از ریتم می افتاد.خیلی هم نتوستم شخصیت ها رو درک کنم.در مجموع کار رو دوست داشتم و از دیدنش راضی ام.امتیاز من به این کار ۲ و نیم از ۵ هست.
خدا قوت
درود..(نظر شخصی)..این اولین تجربه من از نمایشنامه خوانی بود..احساس خوبی داشتم و به امید خدا از این به بعد هم میبینم.متن جالب بود..البته یکی دو قسمت رو دوست نداشتم.از بازی ها و بیان خوشم اومد..به غیر یکی دو نفر.موسیقی به جا بود.طراحی لباس قابل قبول بود.امتیاز ۳ از ۵
خدا قوت
درود..(نظر شخصی) خوشحالم که تونستم در آخرین روز اجرا این کار رو ببینم.فضای حاکم بر کار رو دوست داشتم.دکور سرد و بی روح که کاملا" هم مناسب فضا بود.استفاده از ویدیو آرت هم گرچه سلیقه من نیست ولی به فضای مدرن داستان کمک کرده بود ولی نیمه اول کار رو خیلی بیشتر دوست داشتم و نمایش بعد از اون به سمتی رفت که من نپسندیدم..در واقع دلیل اتفاقات نیمه دوم داستان برام به اون صورت باورپذیر نبود.امتیاز من به این کار ۴ از ۵ است.خدا قوت
درود..(نظر شخصی)..من یه ربع بعد از شروع کار متوجه شدم که کار رو دوست ندارم..نمایش ۱ ساعت بود ولی خوش ریتم نبود.. کشدار و خسته کننده..شخصیت پردازی فقط تا سطح دیالوگ بود..اون هم دیالوگ هایی که چندین بار با صداهای بلند آزاردهنده انجام می شد و به گرفتگی صدا هم می رسید..دکور رو دوست نداشتم..دکور چوبی مینیمال امروزی..استفاده از ماسک صورت(نزدیک یک ربع) سلیقه من نیست و صدا هم زیر ماسک خیلی خوب شنیده نمی شد..متن معمولی..موسیقی خوب..امتیاز من به این کار با احترام با احترام ۱ و نیم از ۵ هست..خسته نباشید
سلام و خسته نباشید میگم خدمت بازیگران و کادر پشت صحنه و اتاغ فرمان از نظر بنده یکی از بهترین قوی ترین اجرا ها بوده و کامل احساسات در بازیگر ها حس می شد تمام دیالوگ ها قوی و روان بود و نمره من از ۵به آن ۵میدهم
درود..(نظر شخصی)..این نمایش از لحاظ اجرا تا آخر منو درگیر کرد..یعنی بیشتر اجرا برام خاص بود تا متن..درسته که دیالوگ ها رادیو مانند بود ولی اصلا" خسته نشدم و برام خوشایند بود..دکور خیلی خوب..طراحی لباس مناسب ولی متن نه..یعنی متن مخصوصا نیمه اول داستان شاخه به شاخه می شد..نیمه دوم خیلی بهتر بود..صدای موسیقی مناسب فضا ولی سیستم صوتی خش خش داشت..نور خوب نبود..روی صورت بازیگران سایه می انداخت..امتیاز من به این اجرا ۳ و نیم از ۵ هست.خسته نباشید..
به نظر من اصلا بخشی از هدف این بود که روی صورت بازیگران سایه بیفته که نشانه هایی رو بیان کنه هرچند که چهره کامل دیده نمیشه ولی معنای قابل تاملی رو میرسونه،این موضوع نوعی از ناشناختهگی و لایه های پنهان درونی و روحی شخصیت ها رو به شکل طراحی نور بیان میکرد.
من در اجرای دومی که دیدم خیلی بیشتر از قبل متوجه اهمیت طراحی نور در این نمایش شدم.
دربارهی سیستم صوتی الان به این نتیجه رسیدم که سیستم صوتی واقعا مشکل داشته و جزوی از نمایش نبوده اجرایی که من اول دیدم مشکل صوتی کمتر بود و تا این میزان متوجه ایرادش نشده بودم.
#هالین
درود..(نظر شخصی)..موضوع کلی داستان رو دوست داشتم..بازی خانم فرنوش باورپذیر..طراحی لباس اش عالی..لذت بردم..دکور نداره..البته شاید به خاطر موضوع نیاز هم نداشت..موسیقی جنوبی لذت بخش ..گرچه ترکیب اش با شکسپیر خیلی سلیقه من نبود..ویدئو آرت ها طولانی و خسته کننده..پرفورمنس های عزا طولانی و آشفته..امتیاز من به کل این نمایش با احترام ۲ و نیم هست .خدا قوت
درود..(نظر شخصی)..یه کار کلاسیک که اگر ریتمش تند تر و تایم نمایش کم تر بود..خیلی بهتر می شد..دکور و طراحی صحنه خیلی خوب..بازی ها قابل قبول..ویدئو آرت سطحی بود..صدای رعد و برق خیلی طولانی بود..امتیاز من به این کار ۲ و نیم از ۵ است.خسته نباشید..