واقعا به عنوان یه تماشاگر تاتر متعجب میشم چطور یک کارگردان مولف طی دو ماه دوتا کار با این اختلاف در همه چیز رو میتونه روی صحنه ببره...بونکر دو متاسفانه اثری ملال آور خسته کننده سردرگمه که کوچکترین شباهتی به بونکر و مخزن نداره.همه ی المان های کار بی رمق و مونوتون هستن. بازی ها طراحی صحنه مونولوگ و دیالوگها نور و در یک کلام همه چیز بصورت بلاتکلیفی توی ذوق میزنه. در اجرایی که من دیدم تقریبا بدون اغراق میتونم اعتراف کنم نصف سالن منجمله خودم حداقل یک سوم کار رو خواب بودم و چه خواب شیرینی در سکوت و سکون سالن نمایش.
البته امیدوارم تیوال نقدها رو حذف نکنه