حدود ساعتای ۲۳:۰۰ نمایش تموم شد؛
وقتی بیرون می اومدم احساس کردم ساعت 6 یا 7 صبحه
از انرژی و حال خوبی که این نمایش و بچه هاش داشتن.
البته کمی «حرف نمایش» و اینکه چرا بزرگان -ادبیات- ما به جای پرداختن به ادبیات نمایشی و به طور «خاص» «نمایشنامه» جای تامل و صحبت داره...
گذشته از خود اجرا
انرژی و راحتی بچه های موسیقی
خصوصا یگانه خانم نوازنده دف و ...
رو که پر از «شور» زندگی دیدمشون دوست داشتم.